Эльмира Шәрифуллина “Тәмле тәбикмәк”
Сөмбелә ерак әбисенә кунакка кайтты.
— Исәнме, әбием, хәлләрең ничек? — диде ул, әбисен кочаклап.
— Сөбханалла-машалла, кыш чыкканчы менә нинди дәү үскән минем кызым, — дип, башыннан сыйпады аны әбисе. — Мәгънәгә дә өйрәткәннәр. Әбисенең хәлен дә сорый белә бит, — дип шатланды ул. Хәл-әхвәл сорашып, тәмләп чәй эчкәннән соң, аш салып җибәрде.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/udj2autmx1-elmira-shrif...В.МихалковИсемендәгеБалаларҮзәкКитапханәсе