Фәрит Яхин “Хезмәт дәрте”
Университетта уку-укытулар башланып китәргә санаулы көннәр генә калып бара иде. Эссе җәй үтеп тә китте. Профессор Хәкимов шәһәр читендәге бакчасыннан үзенең фатирына кайтты. Аны уку-укыту эше дә сагындырып өлгергән иде. Хәер, күңеле дә яңарган, кәефе дә күтәренке. Фатирындагы эш өстәленә, күр инде моны, тузан куна башлаган түгелме? Тәртипсезлек бу, ярамый!
Өстәлне сөртим дигәндә генә, телефон шалтырады. Аны күтәреп, сүз башлап исәнләште. Ул да түгел, Хәкимовның йөзенә аптырау билгеләре чыкты.
— Ничек инде? Алай да буламыни?.. Әйе... Хәзер юлга чыгам... — диде дә трубканы куйды.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/g6cy82iij1-frit-yahin-h..