Ләлә Гыймадиева “Нәрсәсе бар аның?”
Яратмыйм кайберәүләрнең туктаусыз сукранып торуларын.
Ишек ачып керер хәл юк: «Урамда йөргән аяк киемеңне ник өйгә сөйрисең?» — дип әни тиргәнә башлый. Нәрсәсе бар инде аның? Идәнне пычратасың, ди, сөртеп алып булмыймыни аны? Абзарга чыксаң: «Алган әйбереңне урынына куя белмисең, — дип, әти мыжгый. — Көрәгең — анда, сәнәгең монда аунап ята», — ди. Шуннан ни була инде? Берьюлы җыйнап куеп булмыймыни аны?
Әле йомыш белән күршегә кереп чыккан идем, Хәсбиҗамал карчык ачуланып калды. «Капканы ябып йөри белмисең», — ди. Үзенең кулы җитми микәнни?
Туктаусыз сукрану, туктаусыз тиргәнү...
Әкиятнең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/5ab5crtsb1-ll-giimadie...В.МихалковИсемендәгеБалаларҮзәкКитапханәсе