Лилия Закирова «Язмыш»
Кичке караңгылыкны ерып, авыл урамыннан берәү килә. Ерактан аның адәмме-түгелме икәнлеген тануы да кыен: шәүлә, чайкалып китеп, әле дүртаяклана, әле янәдән ике аякта атлап китә. Якынрак килеп карагач кына, әлеге шәүләнең урта яшьләрдәге ир кеше булуы сиземләнә. Пычракка буялган киемнәре, кыйшайган бүреге, уң як кесәсеннән ялтырап күренеп торган шешәсе аның салмыш булуын фаш итеп тора. Агай үзалдына нидер мыгырдана. Җырлыймы ул, әллә сүгенәме — һич аңламассың.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/fzxthpkte1-liliya-zakir..