Ирек Диндаров «Күрсәтте күрмәгәнне”
Ни эшләтергә инде бу мур кыргырыны! Тәки теңкәмне корытты бит. һич түзәр әмәл калмады. Оятымнан җир читенә качардай булдым. Билләһи менә! Малайлар да тәмам каныктылар. Әллә нинди кушаматлар тагалар бит. Бот буе юеш танауларга хәтле, «дилисиловшик, дилиси- ловшик!» дип, үчекләп арттан чабалар. Кайчак ачудан баш чүмечләренә менеп төшәрдәй булам, билләһи. Тик дәрәҗәмне төшереп, ул маймычлар белен вакланып торасым килми. Чүтеки, яхшымы-начармы, бишенче класс укучысы бит. Шуңа күрә, тешне шытырдатып кыскан килеш, яннарыннан тыныч кына узып китәргә туры килә. Җае чыкса, бер эләктерермен әле үзләрен.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/37u0mydva1-irek-dindaro..