Айгөл Әхмәтгалиева “Кайтаваз”
Каяндыр ишетелер-ишетелмәс кенә моң агыла иде. Урал тауның ташлы итәгендәге мәгърур кыяфәтле сылу каеннар шавында идеме ул, әллә инде тау күкрәген ярып, кылтык кызлар тавышы белән челтерәгән инеш агышында идеме — ничек кенә булмасын, колакны иркәләгән әлеге моң таң калырлык иде.
— И Ходай Тәгаләнең кодрәте! Җирдәге оҗмахтыр бу, балалар. — Ана, машинадан төшкән шәйгә, аякларының авыртуын да онытып, тирә-яктагы илаһи матурлыкка текәлде. Үзе гомер бакый кыр-дала ягында яшәп, күккә ашкан тауларны, таш өстендә бии-бии аккан инешләрне тәүге тапкыр күргәч, сокланудан телсез калды. Яфракларын җәйге җилдә җилпәзә урынына лепердәтеп, иркәләнеп серләшә-серләшә болытларга үрләгән агачлардан карашын аермый гына, берара билен уып торды. Чал чәчләрем күренмәсен әле дигәндәй, ак яулыгын маңгаена ук төшереп кысып бәйләде, камзулын төймәләде.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/ovuval6jy1-aigl-hmtgali..