Дамир Гыйсметдин "Әманәт"
Татар кешесе бер аягы белән — авылда, икенчесе белән шәһәрдә яши. Аның күңеле далада, ә тәне калада. Яшьлектә авыл кешесе шәһәргә китеп, белем алып, һөнәр табып урнашырга тырыша. Максатлар зурдан. Кемдер инженер, кемдер кәсепче, кайсыдыр язучы булырга хыяллана. Ыгы-зыгылы шәһәр авыл балаларын кер юу машинасы кебек әйләндерә, тулгандыра, сыга. Көннәр, айлар, еллар уза. Авыл балалары шәһәрчә кылансалар да, мишәрчәләрен боргалап-үзгәртеп Казанча сөйләшергә тотынсалар да, аларны ерактан танып була. Бу балаларга авыл оеткысында тәрбияләнгәнгә күрә кала манералары сеңеп бетә алмый. Туган як — күңел азыгы, һаман үзенә тартып тора.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/gr0jjkn121-damir-giisme..