Фирүзә Җамалетдинова Җәйләр генә җитсен

Фирүзә Җамалетдинова “Җәйләр генә җитсен”

Шәһәрнең газ плитәсе бер дә Мөфлиха карчыкның күңеленә ятмады шул. Ишеген ачкан саен: «Авыл миченә җиткән ни бар инде, җә?» — дип үртәлде. Их, кар тавыдай күпереп торган камырының кадерен белә иде дә соң ул ак күлмәкле галанка миче! Бар булмышы белән көйсез каенана көеп тапкан яшь килен инде менә. Югыйсә камыры хәзер дә уңмый түгел, уңа: һаман пыш-пыш сөйләшә-сөйләшә кабарды. Ә миче нишләтте дисеңме: астын көйдереп, өстен ярым чи калдырып, әвеш-түеш китерде дә бирде. Хәер, авылда да бар иде инде ул газ плитәсе, тик карчык аның аскы мич өлешен бер кат та ачып карамады. Ә үзе белән бергә картаеп барган олы галанкасы беркайчан да кыен хәлгә калдырмады аны. Авыз суларын китерерлек тәмле, күз явын алырлык ямьле итеп пешереп бирде. Нигәдер калада да саланың шушы акшарланган олы ак миче күз алдыннан китмәде. «Кояш сыман көлеп утырган кайнар мичеңне калдырып килгәчтенме? — дип, һаман үз-үзен битәрләде. — Югыйсә ашыкмаса да, тагын берәр елга калып торса да ярыйсы булгандыр да. Хәер, артка юл юк инде, нишләмәк кирәк».

Хикәянең дәвамы: http://librarykukmor.ru/tpost/hbzh2v2ju1-firz-amaletd..