Фаил Шәфигуллин "Әнкә күркә һәм аның балалары"
Әнкә күркәнең үз баласы берәү генә иде. Берәү генә булгангадыр, ахры, шаян, иркә иде. Төнлә әнкәсенең култык астына кереп йокларга ярата, култык астында яту туйдырса, әнисенең җилкәсенә менеп кунакларга да күп сорамый иде Пиәк. Кара, әйтергә онытканмын икән — күркә баласының әнисе кушкан исеме Пиәк иде. Кичләрен ояда, челтәрле тәрәзә аша моңсу ай караган мизгелдә, әнкә күркә кинәт кенә уянып, җәһәт кенә башын борып, ягымлы тавыш белән:
— Пиәк! — дип эндәшә.
Пиәк, син мондамы, янәсе.
Әкиятнең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/ho9l0xkpf1-fail-shfigul...В.МихалковИсемендәгеБалаларҮзәкКитапханәсе