Фәрит Яхин «Һомай кошы»
Минем ул кошны күргәнем бар. Аңа таң-гаҗәеп калып, ничекләр генә сөенмәгән идем ул вакытта.
Җәй көне иде. Авылның печәнгә төшкән вакыты. Безнең дә әллә кайчаннардан аталып куелган болынлык кебек җиребез бар. Болынлык дип, бик алай ук телгә алып сөйләрлек тә түгел инде ул үзе. Ерак басулар артында, үрләрне менеп җиткәч, ике сырт арасында уймак кадәрле генә печәнлек шунда. Ни коры елларда да, ни яңгырлы җәйләрдә дә печәне яхшы була. Куе һәм үрчемле, һәр җәйдә зур ат йөге чамасы печән чыга. Әткәй әйтә, безгә җитә, ди. Кеше өлешенә кереп, тегендә-монда барып кысылуны җене сөйми, кыямәт көнендә Алдаһы Тәгалә газабын ирештерүе бар.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/tns6mr1ct1-frit-yahin-o..