Мәдинә Маликова “Ай сүрелгән чак иде”
Нигә ул һаман искә төшә икән?
Баштарак Дания моның сәбәбе хакында уйламый иде. Гомернең берәр тыныч чагында, үткәннәр һәм киләчәк турында ашыкмый гына уйланганда - безнең ашыгып- кабаланып яшәгән тормышыбызда да була бит андый минутлар! - бигрәк тә җыр тыңлаганда яки шигырь укыганда, җиңел сагышлы рәхәт чакта, кинәт күз алдына килә дә баса ул. Аның ямансу йөзе, торышы, башын алгарак сузып сөйләшүе, күз кабакларының тетрәнүе шулкадәр аермачык күзаллана, Дания аны әле кичә генә, юк, хәтта берничә сәгать элек кенә күргән сыман була. Аның күзләре җавап таләп иткәндәй карыйлар, һәм ул карашны күтәрү елдан-ел авырлаша бара. Күңелдә үкенү, кызгану кузгала, шул ук вакытта Даниягә аның язмышы белән үз язмышы арасында ниндидер уртаклык бардыр һәм ул уртаклык еллар үткән саен зурая барадыр кебек тоела.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/5kmyrrpce1-mdin-malikov..