Амур Фәләх “Ну, баҗай!”
Ничек диләр әле, Яңа елны ничек каршыласаң, ел да шулай дәвам итәчәк, диме? Әйе, яхшы, күңелле итеп каршыласаң, ел буе рәхәт булачак, начар каршыласаң, ел буе төрле каршылыкларга очравыңны көт тә тор. Ә менә минем баштан бервакыт шундый бер вакыйга булып узды, ничек дип тә атарга белмим: яхшымы, начармы...
Барысы да, кем әйтмешли, шул хатын аркасында килеп чыкты. Чөнки башка хатын-кызлар барысын да алдан ук кайгыртып куя беләләр, минеке генә декабрьнең утыз беренә кадәр әллә нәрсә уйлап йөргән шунда. Ул көнне безне, бәйрәм алды дип, эштән иртәрәк җибәргәннәр иде. Ашап-эчеп, бераз ял итеп алу максаты белән диванга менеп яткан гына идем, «теге нәрсә» кычкырырга тотынды:
— Бәгърем, бар әле, чыршы алып кайт. Яңа ел — чыршы бәйрәме бит... Баҗаең да киләчәк.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/3t2yjpd4n1-amur-flh-nu-..