Заһид Фәйзи “Күңел”
Мәдәният сараенда яшьләр кичәсе иде. Роза, репетиция тәмамлануга, фойега төшеп китте. Андагы даңгырдык музыка шулкадәр көчле, колак пәрдәләре генә түгел, таш бинаның диварлары дерелди кебек! Яшьләр кем ничек, нинди хәрәкәт-кыланышлар күрсәтә ала, шулай биеп мәш килә. Арада баш аркылы сикереп, кире аягына басучылар бар хәтта! Читтә төркемләшеп торучылар да аз түгел. Аларның кайсылары, музыка-биюгә исләре китмичә, мәзәк сөйләшә, кайсылары эш, уку турыңда әңгәмә корып җибәргән. Итәкләре бот төбендә генә торган күлмәк киеп, йөзләрен танымаслык дәрәҗәдә буяп, чәчләрен тузгыткан кызларның кыргыйларча кыланышына йөз чытып, нәфрәтләнеп торучылар да бар. Нишләмәк кирәк, бөтенесе заманча: киенү дә, танцы-кыланышлары да, әхлак-культуралары да.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/obugdnvtj1-zaid-fizi-kel