Нәбирә Гыйматдинова “Акмаңгай”
- Му-у-у...
Аның «җыры», дулкын дулкын булып, тирә-юньгә таралды. Дөнья яңгыратып мөгрәмәде ул, нибары «у-у» дигән авазлар белән генә «көйләде». Мондый илаһи тынлыкны бозалар димени! Әй, рәхәт тә соң! Беркем дә «Әйдәгез, әйдә, мәхлуклар» дип, арттан кумый, беркем дә колак төбендә чыбыркы шартлатмый.
Бүген дә аны авыл көтүенә кумадылар, бүген дә үз иркенә җибәрделәр. Чөнки хуҗалары ышана: Акмаңгай — акыллы хайван, тәртип бозып, иген кырын да, хуҗалыкларның бакчасын да таптамый, елан кебек бормаланып яткан бердәнбер сукмагыннан аланга гына юырта.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/7fvih7s641-nbir-giimatd..