Мәҗит Гафури “Бер чәчкәнең наләсе”
Табигать бу түбән җирдә торган кешеләрнең күңелләрен ачар өчен, мине бу түбән җирдә яраткан. Мин ачылганда (атканда), һәр кеше зыярәтемә килә, минем матурлыгыма хәйран калып карап торалар. Күз явын алып торган матурлыгымны тамаша итәләр.
Гыйшык, мәхәббәт минем яфракларым арасында сакланган. Матур сүзләр, гыйшык вә мәхәббәт белән карашулар, тугърылык вә сәбат өчен кыйлынган яминнәр һәрвакытта минем янымда буладыр. Кечкенә сайраучы кошлар, күбәләкләр, төрле төстәге кортлар, кояш чыкмас борын зыярәтемә килеп, мине үбәләр, көннең кич белән мине мактап өстемә чәчкән энҗеләрене (чыкларны) җыялар, эчәләр, исерәләр, көйлиләр.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/uxs88du0y1-mit-gafuri-b..