Рушания Гыйләҗева “Мәрҗән төймә”
Автобусның ишеге шапылдап ябылды. Юл читендә төшеп калган кыз, ул кузгалып китүгә, җиңел сулап куйды. Ахирәте машина белән каршы алырбыз дигән иде дә, нишләптер күренми әле.
Ят төбәктә уңны-сулны аермаган кыз, телефонын эзләп, ашыга-кабалана, сумкасын актарырга тотынды. Тик телефон табылмады! «Нишләп каршылаучы юк икән? Әллә ялгыш төшеп калдым инде?» — дип уйлады кыз. Яшелгә буялган өр-яңа тукталыш янында әйләнгәләп, авылга барасы юлны күрсәтә торган берәр язу юк микән дип эзләде. Авылның тансык-татлы һава исен бөтен күкрәге белән сулап, тирә-ягына каранды. Янәшә генә ак каен урманының, акрын гына искән җылы җилгә кушылып, салмак кына шаулавы ишетелде.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/u23nglp1t1-rushaniya-gi..