Шакир Янбаев “Тигәнәк”
Җылы июль төне. Бала чактагы гадәтемчә, мин чоланда йоклыйм. Читтә озак йөреп кайтсаң, бик кызык икән ул: туган җирнең төнге тавышлары да сагындырган, мин аларны колак салып бик озак тыңлап ятам. Бала чакта аларга әллә ни игътибар биреп тыңламаганмындыр инде, әмма алар күңелгә сеңеп калганнар. Хәзер бу тавышларны таныйм, аларның һичбер үзгәрмичә, гел мин малай чактагы кебек яңгыравына гаҗәпләнеп, иске дусларымны очраткан кебек куанып тыңлыйм. Әнә «Янгилде бүләк» тә Сак белән Сок моңлана. Һаман шул төбәкне ташлап китмәгәннәр икән. Батима әби безгә, кошка әверелгән ике бертуган малай бер-берсен шулай эзли, дип сөйли торган иде. Әле булса эзлиләр икән... Мин моның әкият икәнен беләм, шулай да Сак белән Сокның кавышуга өмет өзмичә, һаман бер-берсенә тавыш бирүләре, аларның мәңге арымавы мине сокландыра.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/bhlzu3sc51-shakir-yanba..