Фәрзанә Акбулатова “Югалган Зөһрә кыз”
Галина Петровнаның йөрәге әллә нәрсә эшләп китте. Мондый ук шәмдәй төз, биек наратларны, мәһабәт тауларны шушы яшькә җитеп күргәне юк иде. Машинаның тәрәзәсен ачты да, чыгып китәрдәй булып, үзен ураткан илаһи матурлыкка төбәлде. Күзләре белән йотарга әзер иде хатын бу әкияти дөньяны. Таулар артында таулар, ераклашкан саен серле, зәңгәр томанга өртелә... Юл читеннән генә аккан бәллүр чишмә гаҗәеп сыннарны хәтерләткән куаклыклар һәм төрле төстәге чәчкәләр белән каймаланган. «Йа Раббым, — диде хатын. — Мәңгелекнең үзе белән кавышкандай булдым... Бу бит фантазия түгел, ә чын дөнья!..»
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/spk8ly2yb1-frzan-akbul..