Әхмәт Исхак “Зөлхәбирә”
Бигрәк тә чибәр кыз инде бу Зөлхәбирә. Ул кашы-күзе дисеңме, ул буе-сыны дисеңме, ул үзен тотышы дисеңме,— татарча итеп әйткәндә,— просто коеп куйган картинка инде! Гыйлемлеге дә ни җитте генә түгел — унынчы классны иң яхшы билгеләр белән бетергән. Ә киенүе? Казандагы иң модный кызлар да аның шикелле килештереп киенә белми торганнардыр әле. Егетләрне әйткән дә юк инде,— колхоздагы иң матур кызлар да ул узып киткәндә: «Абау, җаныем! Биргән дә соң ходай үзенә чибәрлекне!»—дип калалар. Көнләшеп түгел, чын күңелдән сокланып карап калалар. Аның белән очрашканда ак сакаллы картлар да, шайтан вәсвәсәсеннән куркып, «әстәгъфирулла»ларын укып, бер читкә карап үтәләр. Гомерләрендә малай чырае күрмәгән апаларга чаклы, «Шундый киленең булсачы!» дип, хыялга бирелүләрен сизми дә калалар. Ә тавышы? Тел белән әйтеп, каләм белән язып аңлатырлык түгел ул тавышның матурлыгын. Филармоның бер якта торсын!..
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/dgiozuxlj1-hmt-ishak-zl..