Азат Вергазов «Хәйлә”
Теге чакны, тәтәй бара, мин дә барам, дип квартирга чиратка язылган булдым бит. Кызлар әйтте аны:
— Тиле, нәрсәгә сиңа квартир, әнә өйләнәсе егетләр кайгыртсын ул хакта,— диеп.
«Мин: «Борчылмагыз, җаныкайлар, Хәлимә апагыз белми эшләмәс, квартирлы кызга кияү тизрәк чыга ул»,— дип авызларын томаладым үзләренең.
Белмим, шаяртып кына әйттем микән ул сүзләрне? Әллә чыны да катышты микән? Ни әйтсәң дә, утызның аръягы инде ул, җаный, иләс-миләслектән арынып, башка исәп төшәр чак. Яшерен-батырын түгел, гомер буе карт кыз булып тулай торакта яшәргә калмагаем дигән шөбһәле уйлар да кергәндер апагызның башкаена.
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/b9jz2a06y1-azat-vergaz..