Рәшит Гариф “Күңел яктысы...”
Кичәге хәл булмый калса, мин бу турыда искә алмас идем, бәлки. Сөйлим әле.
Бу юлы да әтинең хәлен белергә дип барган идем. Ул, җитмешкә якынлашканда, авырып яңадан түшәккә ятты. Өйгә керү белән әнидән аның хәлен сораштым, аяклы көзге каршына тәмле исле чәчәкләр куйдым, күчтәнәч итеп көньяк җимешләре суздым. Менә, дим, шушылар белән тәмләп чәй эчсә, авырулары бетеп китмәсме.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/3jjvo13911-rshit-garif-..