Рафис Гыйззәтуллин “Чылбырлы сәгать»
Маһинур карчыкның гомер агышын санап барган чылбырлы сәгать, өй эчен авыр тынлыкка күмеп, көтмәгәндә тукталып калды. Карчык Миңнулласыннан калган әлеге кадерле истәлеккә — сәгатькә озак кына каpaп торганнан соң, авыр итеп көрсенә-көрсенә түр якка узды. Мәрхүм ире рәсеме белән янәшә эленгән Назыйф улының зурайтылган фотосы каршына килеп басты. Алъяпкычы белән рәсемнәрнең тузанын сөртте.
Миңнулла үлгән елны кыш салкын килгән иде. Көннәрнең берендә Назыйф кайтты да, әнисенең итәгенә башын куеп, үксеп елап җибәрде.
— Малайлар миннән көләләр,— диде ул сулкылдый-сулкылдый.— Син, диләр, әтиеңнең иске-москысын киеп, йөрисең, диләр. Алар беткәч, нишләрсең инде, диләр.
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/dysgd4kkn1-rafis-giizz..