Гариф Галиев «Ул болай уйламаган иде»
1944 елның җәй айлары иде. Көннәрнең берендә радио һәм газеталар солдат Нури Ибәтевкә Советлар Союзы Герое исеме бирелү турында хәбәр иттеләр. Бу хәбәр ул елларда Горький шәһәре тирәсендә торган бер запас частьның солдатларын һәм офицерларын аеруча нык дулкынландырды. Чөнки Ибәтев„ шушы частьта хезмәт итеп, моннан ике-өч ай гына элек фронтка киткән иде.
Ибәтевнең портретын эшләтү мәсьәләсе менә шулай кузгалды. Ләкин биредә якын иптәшләре бик аз калганлыктан, аның рәсемен табу шактый кыенлашты. Шулай да часть командиры майор Григорьев, фотокабинетның архивын актарып, тактик өйрәнүләр вакытында төшерелгән негативларны тапты. Аларның берсендә Ибәтевнең дә рәсеме бар иде. Фотограф, үз чиратында, майорның әмере буенча, Ибәтевнең рәсемен группадан аерып алып, аны тиз генә зурайтты да портрет эшләү өчен художник Закировка тапшырды.
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/2rsnofj9c1-garif-galie..