Рафис Гыйззәтуллин Чигүле бияләйләр

Рафис Гыйззәтуллин “Чигүле бияләйләр”

Таң атып килә. Авыл әле уянмаган. Бары аргы очтагы иң кырый өйдә генә җанлылык сизелә. Аның тәрәзәләреннән яктылык төшә, җыр тавышы яңгырый. Биредә бүген бәйрәм, бу йортка килен төште.

Яшьләрнең шау-шуы алгы бүлмәдә. Эчкәре якта тынлык. Анда кияүнең әти-әнисе — Хәкимулла белән Рәхилә һәм киленнең әтисе Гыйльфан утыра.

Рәхилә тез башына йон бияләйләр куйган. Ул кытыршы куллары белән әледән-әле шуларны сыпыра. Кодалар, бер-берсенә сиздермәскә тырышып кына, аның кул хәрәкәтен күзәтәләр. Рәхилә аларга игътибар итми, аның уйлары әлеге бияләйләр тирәсендә бөтерелә. Чигүле бияләйләр тирәсендә. Кайчандыр, матур булсын дип, үзе чиккән иде ул аларны. Әмма киеп йөрергә генә туры килмәде. Шуңадырмы, әле дә булса өр-яңалар, чиккән чәчәге дә шул килеш. Тик бияләйләрнең аклыгы гына уңа төшкән, озак ятудандыр инде, сары суккан аларны. Моңа кадәр чигүле бияләйнең уңы Хәкимуллаларда, сулы Гыйльфанда иде. Әле берничә минут элек кенә, яшьләр алгы бүлмәгә биергә чыккач, Гыйльфан сул кулыныкын Рәхиләгә бирде. Бу бөтенләй көтелмәгәндә булды.

— Кода-кодагый,— дип башлады ул сүзен, тавышы нигәдер калтыранып чыкты, әйтер сүзен таба алмый торды, кабаланып, куен кесәсенә үрелде һәм аннан әлеге чигүле бияләйне тартып чыгарды,— бу бияләйләрне парлаштырып куйыйк.

— Бу... теге пар бияләйнең сулы түгелме соң? — диде Хәкимулла, нәрсәнедер исенә төшерергә теләп. Кинәт аның йөзе үзгәрде. Рәхилә исә бер сүз дә әйтмәде, тавыш-тынсыз гына почмак якта торучы сандык янына килде, аны ачып, төенчекләрнең берсеннән чигүле бияләйнең уңын чыгарды. «Гомер, диген, егерме елдан артык вакыт узып та киткән»,— дип уйлады ул. Уйлары үткәнгә алып китте.

Хикәянең дәвамы: https://librarykukmor.ru/tpost/g6hpaoc2g1-rafis-giizz..