Наилә Галиева “Сөт”
Нәфисәнең урып өстенә ятуына менә бүген өч ай булды. Бүген торам, иртәгә торам дип өметләнеп ятты ул. Тик авыруы көннән-көн көчәеп, өметен өзде. Менә әле дә әрнү дулкын-дулкын булып, бөтен тәнне, җанны өшетеп, янәдән Нәфисәне уятты. Ул тешләрен шытырдата-шытырдата, кипкән иренен чәйнәде. Ирененнән аккан канны да сизмәде. Күзен дә ача алмады. Ятагына иелгән кызын да, язгы кояш нурларына күмелгән өйне дә күрмәде. Әрнү... Бөтен тәнен, җанын куырып алган әрнү. Әнә, кызы Әлфия кабат әнисенә иелде. Төнгә рәхәтлек йөгерде. Авырту ярдан ишелеп киткән дулкын сыман әкрен генә артка чигенде. Ул күзен ачты. Яшьле күзен төбәп, кызына рәхмәт әйтәсе килде. Кипкән, чәйнәлгән ирене кыймшанса да, авызы ачылмады. Күзе, яшьле күзе генә күрә. Аның карашы идән уртасында йомшак йомгакны тәгәрәтеп уйнаучы песи баласына төште. Йомгак инде чуалып беткән, ә песи баласы аны тәгәрәтә дә тәгәрәтә. Нәфисәнең үткән тормышы да әнә шул чуалган йомгакка охшаш... Күз кабагы авыраеп, аның күзе йомылды. Ул кабат йокы аша үз дөньясына чумды... Әнә, Нәфисә ике кызын кочаклап, яр буенда утыра. Янында ире - авылның укымышлы мулласы, Исмәгыйле басып тора. Җылы, кояшлы көн. Исмәгыйль нидер сөйли, Нәфисәне алга чакыра. Юк... Нәфисәнең барасы килми, ләкин еракка, офыкка сузылган юл Нәфисәне үзенә чакыра сыман.
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/661oa9no41-nail-galiev..