Ләбибә Ихсанова “Шомырт чәчәкләре ак кына...”
Рәхәт ял көнендә. Кояшлы, хуш исле, сагындырган, тансык яз башында. Көчле, куәтле, биеп торган чагында. Парта арасында бөрешеп утыра-утыра алҗып беткән яшь тәнең хәрәкәт сорап торганда. Эш бирегез икән кешегә андый чакта. Өеп-өеп бирегез. Никадәр күп булса, шуның хәтле яхшырак, күңеллерәк аңар. Наҗиянең дә бүген шундый чагы. Атна буе кул тимәгән почмакларына хәтле керә-керә өйнең идәннәрен юып, җыештырып чыкты. Ишегалдын, капка төбен себерде, лапаста чәчелеп яткан утын яркаларын әйбәтләп өеп куйды. Иң ахырдан, чәчәкле чиләкләрен алып, болын чишмәсенә суга китте.
Хикәянең дәвамы:
http://librarykukmor.ru/tpost/0xllb3vvn1-lbib-ihsanov..