Габделхәй Сабитов “Бизәкле чиләк”
Минем бүлмәгә беренче кат кергән кеше беразга аптырап кала.
Почмакта акай күзле ябалак утыра, ике тузбаш твист бии. Киселгән агач төбе янында шүрәлеләр домино суга. Бөкресе чыккан карт аю, зур таш өстенә утырып, үзенең иске чабатасын ямый. Сихерче карчык киледә ярма төя...
Миңа калса, боларның әллә ни аптырар нәрсәсе юк. Төрле ботак-сатактан, тамыр-томырлардан үзем юнып ясаган әкәмәтләр.
Агач шүрәлеләрне тамаша кылып күз ияләшкәч, кергән бер кеше иң соңыннан түр стена каршысына килеп туктый. Анда чатлы-ботлы зур мөгез — поши мөгезе эленеп тора. Мөгезнең бер чатында ак бизәкле кечкенә генә зәнгәр чиләк.
Кунак бу мөгез янына килдеме, аның нинди сорау бирәсен мин инде алдан ук чамалыйм.
Хикәянең дәвамы:
https://librarykukmor.ru/tpost/nn14jd6y01-gabdelhi-sa..